Mijn eerste halve marathon (en ik had altijd een hekel aan hardlopen)

Door Alineke Ros

Als je me een paar jaar geleden had verteld dat ik een halve marathon zou lopen, had ik je waarschijnlijk uitgelachen.

Niet omdat ik niet sportief was. Integendeel.

Ik heb 6 jaar in de eredivisie gehandbald en trainde zo’n 14 uur per week.

Maar hardlopen? Dat vond ik verschrikkelijk!

Waarom ik het tóch wilde

Er was geen groot plan. Geen “ik moet dit bewijzen”.

Maar ergens ontstond het idee:

πŸ‘‰ “Hoe zou het zijn als ik dit wél kan?”

En dat bleef hangen. Want de topsportmentaliteit en het doelen stellen blijft toch aanwezig!

De training: luisteren in plaats van pushen

Wat ik anders heb gedaan dan vroeger?

Ik heb niet getraind vanuit:

  • moeten
  • presteren
  • of mezelf pushen tot het uiterste

Maar juist vanuit:
πŸ‘‰ luisteren naar mijn lichaam

Dat betekende:

  • Rust nemen als dat nodig was
  • Mijn trainingen opbouwen in kleine stappen
  • Niet elke training “perfect” hoeven doen

En misschien wel het belangrijkste:

πŸ‘‰ realistische doelen stellen

Niet:
“ik moet een bepaalde tijd lopen”

Maar:
“ik wil het maximale uit mezelf halen wat op dit moment lukt"

Voeding en herstel (onderschat maar cruciaal)

Wat ook echt het verschil maakte:

Ik gaf mijn lichaam wat het nodig had. En dit is een periode wel anders geweest...

De focus lag dus op:

  • Genoeg eten (!!)
  • Goede voedingsstoffen
  • Herstel serieus nemen

De mentale uitdaging

Want eerlijk? Bij langer dan een uur hardlopen zegt mij hoofd soms:

  • “Kan ik dit wel?”
  • “Waarom doe ik dit eigenlijk?”
  • “Ik vind het nu wel mooi geweest…”

En dat is precies waar de winst zat:

πŸ‘‰ doorgaan terwijl het ongemakkelijk wordt
πŸ‘‰ vertrouwen houden in jezelf
πŸ‘‰ mild blijven als het niet perfect gaat

De finish (en wat het me heeft gebracht)

En toen… was daar de finish.

Niet moeiteloos, maar wel enorm genoten!

Ik heb naar mijn lichaam heb geluisterd, mezelf uitgedaagd en het proces gerespecteerd.

Het was een reminder:

πŸ‘‰ dat hoe je iets doet, belangrijker is dan wat je doet

Je kunt jezelf pushen, forceren en uitputten…
of je kunt samenwerken met je lichaam.

En dat laatste brengt je vaak verder!

Op naar de volgende uitdagingπŸ’š